miércoles, 21 de mayo de 2014

Linguas clásicas e medicamentos: Dogmatil e Amignul

Moitas veces, pasar moito tempo procurando nun dicionario etimolóxico para dar nome a un medicamento pode producir cefaleas, vértigos, dores de cabeza, etc. Podemos encontrar multitude de medicamentos que axudan a tratar estes síntomas, entre os cales se atopan o Dogmatil  e o Amignul.

O primeiro destes pertence ao grupo de medicamentos antipsicóticos ou neurolépticos e é receitado para tratar neurosis, depresións, transtornos psicolóxicos e vértigos. O principio activo é a sulpirida  e o produto preséntase en cápsulas que conteñen 50 mg deste composto.

En canto á súa etimoloxía, podemos observar claramente a raíz: dogma, prodecente do grego δόγμα, "pensamento, doctrina, opinión ou principio". Desta raíz derivan así mesmo palabras coma ortodoxo ou paradoxo. Ao sufixo restante, -til, podémoslle atribuír o significado de "posibilidade", coma en fértil (fer (lat. ferre "levar") + -til). Así, unha terra fértil é a que pode levar ou proporcionar alimento. Este sufixo tamén aparece en palabras coma dócil, fráxil ou fútil. Polo tanto, trátase dunha menciña que pode devolver o pensamento a quen a enxira. Este significado etimolóxico está fortemente ligado ao tratamento de problemas psicolóxicos.

Por outra parte, Amignul é un fármaco utilizado para aliviar as dores producidas polas migrañas. O principio activo é o almotriptán, posuíndo cada un dos comprimidos 12,5 mg deste.

Fotos do autor
A etimoloxía deste medicamento é máis complexa e está formada por máis elementos. En primeiro lugar, encontramos o prefixo a-, de orixe grega, que indica unha negación. Despois, -mign-, procedente de migraña ou realmente de migraine, a versión inglesa e francesa. Así, explícase a presenza do ene  Finalmente, o resto da palabra, -ul, podería proceder do sufixo formador de diminutivos -ulo/-ula, de orixe latino. Este sufixo forma palabras coma maiúscula, molécula ou músculo. Noutras linguas, coma o inglés ou o francés (ej: majuscule), este sufixo perde a vogal final, o que explicaría a ausencia desta. Así, estariamos a falar dunha menciña que acaba cas dores de cabeza ou que as devén insignificantes.